|
نام گوا احتمالا تلفظ پرتغالی یک واژه سانسکریت است که در «حماسه
ماهابهاراتا» هم آمده. «گوپاراشترا» یا «گوواراشترا» بهمعنی مردم گاوبان
قدمت شهر گوا را به قرن سوم پیش از میلاد نسبت میدهند زمانی که به عنوان بخشی از امپراتوری مایریان شکل گرفت. و از آن پس تحت حکومتهای محلی یا خاندانهای مهم هند بود.
کلیسای کوچکی در کوای کهنه نمونهای از معماری پرتغالی
در سال ۱۳۱۲ گوا تحت حکومت دهلی یا سلطنت دهلی قرار گرفت.
در سال ۱۴۹۸ واسکو دو گاما دریانورد پرتغالی توانست دماغه امید نیک قاره آفریقا را دور بزند و به هندوستان برسد. به این ترتیب دسترسی پرتغال و سایر اروپائیان به هندوستان و جزایر و بنادر اقیانوس هند آسان شد.
در روز ۲۵ نوامبر ۱۵۱۰ میلادی آلفونس دوآلبوکرک دریانورد و ماجراجوی پرتغالی بندر گوا را تصرف کرد. او با یک ناوگان جنگی بنادر استراتژیک زیادی در اقیانوس هند از جزیره هرمز در خلیج فارس تا مالاکا را تصرف کرد.
امپراتوری پرتغال شدیدا علاقه مند به گسترش قلمرو خود و تجارت ادویه بود. فتح شهر و بندر گوا برای تجارت پرتغال میان شبه جزیره عربستان و آسیای جنوب شرقی امری حیاتی بود.
بندر گوا پس از مدتی به مرکز امپراتوری استعماری پرتغال در جزایر هند شرقی و اقیانوس هند تبدیل شد و از پایگاه گوا بود که پرتغالیها به سایر نقاط آسیا از جمله خلیج فارس دست اندازی کردند. اروپا به ویژه انگلستان منافع مادی خود در هند را زمانی دریافتند که پرتغالیان به هند راه یافتند و در منطقه گوا مستقر شدند.
قایقی در رودخانه چاپورا در منطقه گوا
هرچند پرتغالیها مستعمرات و تصرفات خود را به تدریج از دست دادند اما بندر گوا تا سال ۱۹۶۱ در تصرف آنان باقی ماند و حتی در آن زمان نیز سالازار دیکتاتور پرتغال حاضر به تحویل بندر گوا به کشور مستقل هند نبود.
سرانجام جواهر لعل نهرو توانست با توسل به زور اما بدون خون ریزی بندر گوا را باز پس بگیرد. ارتش هند روز ۱۷ دسامبر سال ۱۹۶۱ بالاخره پس از چهار قرن و نیم، گوا و دو منطقه دیگر این کشور را از دست پرتغالیها خارج ساخت و به استعمار این کشور کوچک اروپایی به عنوان آخرین بازمانده استعمار در شبه قاره هند پایان داد.
ماهیگیری در رودخانه چاپورا
جغرافیا
پناهگاه طبیعی پرندگانسلیم علی در گوا یکی از شناخته شدهترین پناهگاههای وحوش در هند است
ایالت گوا در ساحل غربی هند در منطقه کونکان واقع است که از شمال به ایالت ماهاراشتارا، از شرق و جنوب به ایالت کارانتاکا و از غرب به دریای عرب محصور است.
گوا با مساحت ۳،۷۰۲ کیلومتر مربع کوچکترین ایالت هند است و از نظر جمعیت با ۱،۴۰۰،۰۰۰ نفر این ایالت رتبه چهارم را در کم بودن جمعیت در هند داراست.
مرکز ایالت گوا شهر پانجی یا پانجیم است که از زمان پرتغالیها به جا مانده و هنوز ساختمانها و کلیساهای بزرگی از آن زمان در این شهر به چشم میخورند.
ماهیگیری در رودخانه چاپورا
بندر گوا در اغلب سال هوایی گرم و شرجی دارد. که برای استفاده از دریا مناسب است.
پناهگاه طبیعی پرندگانسلیم علی در گوا یکی از شناخته شدهترین پناهگاههای وحوش در هند است
در ماه می گرمترین هوا را داراست که افزون بر ۳۵ درجه سانتی گراد میشود. فصل بارانهای موسمی یا مانسون از ماه جون تا سپتامبر را در بر میگیرد اما اوج بارندگیها مربوط به جولای و آگوست میباشد. گوا یک فصل سرما کوتاه مدت از اواسط دسامبر تا اواخر فوریه دارد که در شبها درجه حرارت حدود ۲۰ درجه سانتی گراد است.
بندر گوا منطقه فوق العاده زیبایی است که سواحل شنی وسیع، زیبا، آرام و لذت بخشی دارد.
طبیعت به شدت سبز، نخلهای زیباترین سواحل و مراکز تفریحی ساحلی و امکانات مطلوب گردشگری با هزینه نسبتا کم از مهمترین عوامل جذب گردشکران به این منطقه است.
گوا به خاطر ساحل های وسیع آفتابی در جهان شهرت دارد
افزون بر محیط طبیعی کلیسای بوم ژیزوس همراه با مومیایی زاویر مقدس در منطقه گوای کهنه شهرت و جذابیت ویژهای دارد. کار ساخت این کلیسا از سال ۱۵۹۴ میلادی آغاز شده ودر سال ۱۶۰۵ به پایان رسیده است. کل مخارج احداث کلیسا را یک مرد پرتغالی اهدا کرده است.
گوا به خاطر ساحل های وسیع آفتابی در جهان شهرت دارد
پیکر مومیایی شده زاویر مقدس در تابوتی شیشهای و بر روی یک طاق بلند و در پشت حصار شیشهای قابل رویت است. پوست سیاه خشکیده که به روی جمجمه کشیده شده، با چشمهای بسته از فاصله نچندان دور قابل تشخیص است.
بیش از ۴۵۵ سال است که پیکر این مُبلغ اسپانیایی کیش مسیحیت در گوای کهنه است. مردم محلی معتقدند که جسد او مومیایی نیست و بهطور طبیعی همینطور حفظ شده است. هر ده سال یکبار جسد را از طاق بیرون میآورند تا بازدیدکنندگان کلیسا یتوانند او را از نزدیک ببینند. فرانسیس زاویر مقدس، نخستین مبلغ مسیحیت در گوا بود که سال ۱۵۴۲ وارد گوا شد و ۱۰ سال در اینجا ماند و طی این ۱۰ سال به ژاپن، مالزی، اندونزی و سری لانکا هم سفر کرد. در راه رسیدن به چین، بیمار شد و در روز سوم دسامبر ۱۵۵۲ در یک جزیره درگذشت.
نمونهای از معماری سنتی گوا که تحت نفوذ فرهنگ پرتغالی است
قایقی در رودخانه چاپورا در منطقه گوا
او آن زمان ۴۶ سال داشت. پس از مرگ جسدش را در چین به خاک سپردند، ولی او قبل از مرگ وصیت کرده بود در هر کجای دنیا که بمیرد باید پیکرش را به گوا بیاورند. گفته میشود به خاطر همین وصیت چهار ماه پس از مرگ زاویر، گور او را گشودند و جسد را دست نخورده یافتند، یعنی جسد بطور معجزهآسایی نگندیده بود. پیکر او را از چین به گوا آوردند و اکنون در این کلیسا آرمیده است.
افزون بر آن تندیس گاندی در گوا، کلیسای سنت فرانسیس، کلیسای جامع گوا، سنت آگوستین بازار مارگو، کلیسای مارگو، کلیسای سنت آندرو، معبد ماهاسیا، کلیسای پتناجیم، بازار ماپوسا و بازار آنجونا از مراکز دیدنی منطقه گوا به شمار میروند.
سلطه دیرپای پرتغال بر این سرزمین بیاثر نبوده و همین حالا هم بیشتر سالمندان گوا زبان پرتغالی را بلدند. زبان محلی مردم گوا، موسوم به کونکنی هم سرشار از واژههای پرتغالی است. نسل جوان اما بیشتر به زبان انگلیسی رو آورده و کمتر پرتغالی بلدند. در صد افراد مسلط به زبان انگلیسی و پیروان مسیحیت به نحو مشهودی بیش از سایر مناطق هند است و از نگاه نخست میتوان بیدرنگ تشخیص داد که گوا با دیگر مناطق هند متفاوت است و بیش از سایر مناطق رنگ و بوی اروپایی دارد. نفوذ فرهنگ اروپایی در شبه قاره از این منطقه شروع شد و ساختمانها و لباس مردم تشابه زیادی با شهر و روستاهای پرتغال دارد.
شلوغترین دیسکوهای موجود در هند را میتوان در گوا یافت. غذاهای گوا بسیار معروف است و مخلوطی است از غذاهای پرتغالی، جنوب هند و عربی. اما به سبب حضور همیشگی گردشگران غذاهای متنوعی در همه جای شهر در دسترس است. گوا یکی از معدود مکانهای هند است که اغلب رستورانهای آن هم گوشت گاو و هم گوشت خوک را سرو میکنند.
بندر گوا منطقه فوق العاده زیبایی است که سواحل شنی وسیع ، زیبا ، آرام و لذت بخشی دارد. طبیعت به شدت سبز، نخل های زیبا ، سواحلي آرام و مراکز تفریحی ساحلی و امکانات مطلوب گردشگری با هزینه نسبتا کم از مهمترین عوامل جذب گردشکران به این منطقه است. افزون بر محیط طبیعی کلیسای بوم ژیزوس همراه با مومیایی زاویر مقدس در منطقه گوای کهنه شهرت و جذابیت ویژه ای دارد. کار ساخت این کلیسا از سال ۱۵۹۴ میلادی آغاز شده ودر سال ۱۶۰۵ به پایان رسیده است.
کل مخارج احداث کلیسا را یک مرد پرتغالی اهدا کرده است. پیکر مومیایی شده زاویر مقدس در تابوتی شیشه ای و بر روی یک طاق بلند و در پشت حصار شیشه ای قابل رویت است. پوست سیاه خشکیده که به روی جمجمه کشیده شده، با چشم های بسته از فاصله نچندان دور قابل تشخیص است. بیش از ۴۵۵ سال است که پیکر این مبلغ اسپانیایی کیش مسیحیت در گوای کهنه است. مردم محلی معتقدند که جسد او مومیایی نیست و بهطور طبیعی همین طور حفظ شده است.
هر ده سال یکبار جسد را از طاق بیرون میآورند تا بازدیدکنندگان کلیسا یتوانند او را از نزدیک ببینند. فرانسیس زاویر مقدس ، نخستین مبلغ مسیحیت در گوا بود که سال ۱۵۴۲ وارد گوا شد و ۱۰ سال در اینجا ماند و طی این ۱۰ سال به ژاپن، مالزی، اندونزی و سری لانکا هم سفر کرد. در راه رسیدن به چین، بیمار شد و در روز سوم دسامبر ۱۵۵۲ در یک جزیره درگذشت. او آن زمان ۴۶ سال داشت. پس از مرگ جسدش را در چین به خاک سپردند، ولی او قبل از مرگ وصیت کرده بود در هر کجای دنیا که بمیرد باید پیکرش را به گوا بیاورند. گفته می شود به خاطر همین وصیت چهار ماه پس از مرگ زاویر، گور او را گشودند و جسد را دست نخورده یافتند، یعنی جسد بطور معجزه آسایی نگندیده بود. پیکر او را از چین به گوا آوردند و اکنون در این کلیسا آرمیده است.
افزون بر آن تندیس گاندی در گوا، کلیسای سنت فرانسیس، کلیسای جامع گوا، سنت آگوستین بازار مارگو، کلیسای مارگو، کلیسای سنت آندرو، معبد ماهاسیا، کلیسای پتناجیم، بازار ماپوسا و بازار آنجونا از مراکز دیدنی منطقه گوا به شمار می روند. در پانجیم مكاني است كه اکثر مسافرین فقط از پانجیم رد می شوند و این اشتباه بزرگی است. پانجیم با خیابان های باریک سنگفرش شده، کلیساها و خانه های رنگی، سقف های شیروانی و در کل معماری پرتقالی اش یکی از دلچسب ترین شهرهای هندوستان به شمار می رود.
گوای قدیمی كه این منطقه در نه کیلومتری شرق پانجیم ، پایتخت سابق پرتقالی ها قرار دارد که به عنوان گوای قدیمی شناخته می شود. گوای قدیمی به همراه تاج محل ، میدان ویکتوریای بمبئی ، غارفیل و معبدهای کاماسوترا یکی از نه منطقه ای در هند است که به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شده اند. در گوای قدیمی کلیساهای جامع بزرگی وجود دارد که در زمره بزرگترین کلیسها در آسیا هستند و گفته می شود این شهر زمانی در شکوه و عظمت با لیسبون پایتخت پرتقال رقابت می کرد. به جز کلیساهای پا برجا بازدید از بقایای کلیسای سنت آگوستین نیز بسیار جالب است. برای بازدید از کل کلیساها ، موزه ها و صومعه های گوای قدیمی به یک روز کامل وقت احتیاج هست.
در ایستگاه اتوبوس پانجیم مرتبا اتوبوس هایی به سمت گوای قدیمی حرکت می کنند که کرایه آن ها نسبتا ناچيز است و طی مسیر حداکثر نیم ساعت طول می کشد. مسیر جاده از پانجیم به گوای قدیمی صاف است و می تواند مسیر بسیار راحتی برای دوچرخه سواری به حساب آید. همچنین می توانید در گوای قدیمی سوار قایق بشوید و به جزیره دیوا (Diva Island) بروید. واگاتور كه در بلندی های سنگی ای که واگاتور را از چاپورا جدا می کند بقایا یک قلعه پرتقالی از قرن هفدهم میلادی قرار دارد که گرچه شاید دیدن خودش به بالا رفتن نیرزد ولی منظره بسیار خوبی از ساحل و دریا را پیش چشمانتان قرار می دهد.
مراکز خرید گوا :
فروشگاهها و مراكز خريد گوا عبارت است از :
فروشگاه بيگ جي (Big G) در این مجموعه تمام چیزهایی که به آن نیاز دارید را می توانید پیدا کنید. در این مجموعه در طبقات مختلف می توانید اجناس مختلفی مثل لوزام آرایش ، پوشاک مردانه ، زنانه و حتی بچه گانه را خریداری کنید. این مجموعه که مملو از مغازه های مختلف است حتی چند رستوران مخصوص گیاه خواران را نیز در خود جا داده است. از دیگر امکانات آن محدوده ی بازی برای بچه هاست. این فروشگاه یکی از معروف ترین فروشگاه های گوا است و به نوعی محبوب ترین فروشگاه این شهر هم حساب می شود. از جمله کسانی که همیشه به این فروشگاه سر می زنند جولیا رابرترز ستاره معروف هالیوودی است. فروشگاه آكرون آركيد(Acron Arcade) در این فروشگاه می توانید بهترین برند ها را با مناسب ترین قیمت ها خریداری کنید. بازدیدکنندگان اين فروشگاه معمولا کسانی هستند که به کیفیت اجناس اهمیت می دهند. در این فروشگاه اجناسی پیدا می کنید که شاید در هیچ جای دیگر گوا نتوانید پیدا کنید.
بر خلاف بعضی از فروشگاه های هندوستان تمامی اجناسی که در این فروشگاه به فروش می رسند دارای قیمت ثابتی برای مردم محلی و گردشگران هستند. از ديگر فروشكاه هاي اين شهر مي توان گوا شاپينگ سنتر(Goa Shopping Centre) ، اوسانز شاپينگ سنتر (Orsans Shopping Centre) ، شهناز شاپينگ سنتر (Shehnaz Shopping Centre) ، پاپولار شاپينگ سنتر (Popular Shopping Centre) ، كانكونكار (Kankonkar Shopping Centre) را نام برد.
فرودگاه گوا :
فرودگاه بین المللی گوا با نام دابولیم (Dabolim) در۲۹ کیلومتری پانجیم واقع است و اکثر خطوط هوایی داخلی هند نظیر گواير(GoAir) و جت ايرويز (Jet Airways) روزانه چندین پرواز از دهلی و بمبئی به آن جا دارند. بسیاری از خطوط هوایی بین المللی و اکثر خطوط عربی نظیر هواپیمایی قطر و الاتحاد هم روزانه به فرودگاه گوا پرواز دارند.
حمل و نقل عمومی گوا :
در اکثر شهرک های بزرگ می شود دوچرخه کرایه کرد ، هر چند این دوچرخه ها معمولا دنده ندارند و تنها به درد چرخیدن در همان شهرک می خورند. اگر به فکر رفتن از شهرکی به شهرک دیگر با دوچرخه هستید در کالانگوت می شود دوچرخه های دنده دار کوهستان با کیفیت بهتر هم پیدا کرد. ون تاکسی که گنجایش چهار نفر با بار را دارد در کنار اکثر سواحل به راحتی یافت می شود. هزینه مقصدهای مشخص معمولا ثابت است ولی حتمان قبل از وار شدن هزینه را با راننده طی کنید . استفاده از تاکسی متر هم در اين شهر رايج نيست و قيمتها توافقي است. گوا یکی از معدود نقاط هند است که کرایه موتورسیکلت یا اسکوتر راحت و ارزان است. اکثر توریست ها برای طی مسافت های کوتاه از موتور استفاده می کنند. قیمت کرایه موتور بسته به شهرک و فصل فرق دارد ولی برای اسکوتر نسبتا ارزان است. اکثر بقالی ها بنزین را به قیمتی اندکی بالاتر از پمپ بنزین ها در بطری های یک لیتری آب می فروشند. به همین دلیل نگران بنزین و پمپ بنزین نباشید. برای حرکت بین شهرک های گوای شمالی لزومی به استفاده از کلاه ایمنی نیست ولی اگر می خواهید به ماپسا یا پانجیم بروید حتما هر دو سرنشین موتور باید کلاه ایمنی و گواهی نامه بین المللی موتور داشته باشند.
تاريخچه گوا :
قدمت شهر گوا را به قرن سوم پیش از میلاد نسبت می دهند زمانی که به عنوان بخشی از امپراتوری مایریان شکل گرفت و از آن پس تحت حکومتهای محلی یا خاندان های مهم هند بود. در سال ۱۳۱۲ گوا تحت حکومت دهلی یا سلطنت دهلی قرار گرفت. در سال ۱۴۹۸ واسکو دو گاما دریانورد پرتغالی توانست دماغه امید نیک قاره آفریقا را دور بزند و به هندوستان برسد. به این ترتیب دسترسی پرتغال و سایر اروپائیان به هندوستان و جزایر و بنادر اقیانوس هند آسان شد. در روز ۲۵ نوامبر ۱۵۱۰ میلادی آلفونس دوآلبوکرک دریانورد و ماجراجوی پرتغالی بندر گوا را تصرف کرد. او با یک ناوگان جنگی بنادر استراتژیک زیادی در اقیانوس هند از جزیره هرمز در خلیج فارس تا مالاکا را تصرف کرد. امپراتوری پرتغال شدیدا علاقه مند به گسترش قلمرو خود و تجارت ادویه بود. فتح شهر و بندر گوا برای تجارت پرتغال میان شبه جزیره عربستان و آسیای جنوب شرقی امری حیاتی بود.
بندر گوا پس از مدتی به مرکز امپراتوری استعماری پرتغال در جزایر هند شرقی و اقیانوس هند تبدیل شد و از پایگاه گوا بود که پرتغالیها به سایر نقاط آسیا از جمله خلیج فارس دست اندازی کردند. اروپا به ویژه انگلستان منافع مادی خود در هند را زمانی دریافتند که پرتغالی ها به هند راه یافتند و در منطقه گوا مستقر شدند. هرچند پرتغالی ها مستعمرات و تصرفات خود را به تدریج ازدست دادند اما بندر گوا تا سال ۱۹۶۱ در تصرف آنان باقی ماند و حتی در آن زمان نیز سالازار دیکتاتور پرتغال حاضر به تحویل بندر گوا به کشور مستقل هند نبود.
سرانجام جواهر لعل نهرو توانست با توسل به زور اما بدون خون ریزی بندر گوا را باز پس بگیرد. ارتش هند روز ۱۷ دسامبر سال ۱۹۶۱ بالاخره پس از چهار قرن و نیم ، گوا و دو منطقه دیگر این کشور را از دست پرتغالی ها خارج ساخت و به استعمار این کشور کوچک اروپایی به عنوان آخرین بازمانده استعمار در شبه قاره هند پایان داد.
اقتصاد گوا :
گوا هرچند کوچکترین ایالت هندوستان است اما درآمد سرانه مردمان آن از سایر ایلات ها بیشتر است. توریسم ، ماهیگیری و معادن آهن اساس اقتصاد گوا را تشکیل می دهند. جمعیت گوا یک و نیم ملیون نفر (کمتر از دو دهم درصد کل جمعیت هندوستان) است و اکثر مردمش به زبان انگلیسی آشنایی دارند.
ساختار گوا :
ایالت گوا در ساحل غربی هند در منطقه کونکان واقع است که از شمال به ایالت ماهاراشتارا، از شرق و جنوب به ایالت کارانتاکا و از غرب به دریای عرب محصور است. گوا با مساحت ۳،۷۰۲ کیلومتر مربع کوچکترین ایالت هند است و از نظر جمعیت با ۱،۴۰۰،۰۰۰ نفر این ایالت رتبه چهارم را در کم بودن جمعیت در هند داراست. مرکز ایالت گوا شهر پانجی یا پانجیم است که از زمان پرتغالیها به جا مانده و هنوز ساختمانها و کلیساهای بزرگی از آن زمان در این شهر به چشم میخورند.
|
