|
پارک گوئل به طرز ماهرانه ای طراحی شده است که زیبایی های این پارک شما
را حتما به آرامش خواهد رساند . در ورودی پارک دو ساختمان زیبا با طراحی
فوق العاده وجود دارد . موزایک های رنگارنگ در ورودی پارک که قسمت ها به
شکل های اژدها و مار طراحی شده است بخش کوچکی از زیبایی های این پارک است .
وسعت این پارک ، حدود 17 تا 18 هکتار است.
پارک گوئل (به اسپانیایی: Parc Güell) بوستانی شامل عناصر معماری است که در تپه ال کارمل در منطقه گراسیا بارسلون قرار دارد. این بوستان توسط معمار نامی کاتالان، آنتونی گائودی در بین سالهای ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۴ ساخته شده است. این مجموعه بخشی از کارهای آنتونی گائودی در میراث جهانی یونسکو میباشد.
اين پارك شامل سه درياچه، راه عابر پياده سايه انداز که به وسيله پرگولاهايي به ارتفاع 12m سايه اندازی می کنند ، مسير اسكيت و دوچرخه ، سه محوطه بازي كودكان ، ناحيه پياده روي سگ ها ،آمفي تئاتری كه ميزبان 3200 نفر است و توانايي پذيرش كنفرانسهاي بزرگ در جنوب اروپا را دارد شامل مي شود. اين پارك با هتل ، خرده فروشي، خانه هاي مسكوني و ادارات كه 15 بلوك شهري را به طور يكسان پوشش مي دهد تركيب شده است .
ناحيه وسيع بازسازي شده كه به ميزهاي پينگ پنگ ،حياطهاي بسكتبال و ميدان فوتبال اختصاص يافته فرصت زيادي را براي رشد ورزشكاران تازه كار فراهم مي كند و ميدان جنگي است براي تيم هاي كهنه كار.بچه ها محوطه بازي خوبي دارند . براي سنين زير 6 سال تاب ها، سرسره ها براي سرخوردن و وسايل موسيقي وجود دارد كه همه آنها از مصالح طبيعي كه با گياهان رنگين پارك تركيب شده ساخته شده اند.
دلایل شکل گیری پارک
به دليل برگزار شدن بازي هاي المپيك 1992 در اسپانيا تصميم گرفتند اسكله بارسلونا را مرمت كنند و توسعه دوباره دهند و پروژه چند منظوري 900 ميليون دلاري در سال 1997 آغاز شد (يك فضاي عمومي اصلي با طرح توسعه 10 ساله). سومين پارك بزرگ در بارسلونا بعد از پارك گوئل و پارك ولاسيوتادلا پارك Diagonal mar park است که در پشت ساختمانهاي صنعتي منکوب شده و خط راه آهنی در كنار سواحل درياي مديترانه است واقع شده است.
ايده اين طراحي، ارتباط محوطه با صدها هزار ساكنين آن با درياي مديترانه به وسيله اين پارك بوده . پارك Diagonal mar park به عنوان يك دروازه روبه درياي براي بازديد كنندگان و محلیان مورد استفاده قرار مي گيرد. اين پارك يك پارك شهري تيپيكال با درختان و چمنهاي تازه و گلهاي رنگين نيست. معمار اين پارك آن را به عنوان يك فضای باز كه عملكرد ميدان دارد طراحي كرده و يك دروازه بين درياي مديترانه و شهر است.
ديدگاه اين است كه در واقع اين پارك مانند درختي است که در كنار درياي مديترانه روييده و شاخه هاي آن منشعب شده به سمت شبكه شطرنجي شهر است . تنه درخت به طور مستقيم از ميان پارك مي گذرد و به وسيله پل عابر پياده كه از Ronad litoral عبور مي كند به دريا متصل مي شود.
شاخ هاي آن يك سري مسيرهاي پياده روي و حاشيه تفريحي است كه با مسيرهاي منحني، پارك را به قسمتهاي متفاوت و مجزا تقسيم كرده.
تحليل پارك
کاربری ها و المان به کار رفته در پارک:
اين پارك شامل زمينهاي بازي، يك آبشار ، نواحي سايه گير براي نشستن، كاربري هاي ورزشي و كافي شاپ رو باز، آب نماها ،آبفشان ها ونظرگاه هایی كه در اطراف يك درياچه بزرگ گرد هم آمده اند می باشد و به وسيله مسيري به دريا منتهي مي شوند و از ديد پلاني مانند يك فرش انتزاعي ديده ميشود.
|
